Τετάρτη, 15 Μαΐου 2013

Μεταλλαγμένα πνευματικά δικαιώματα

Μια πολύ μεγάλη κι ενδιαφέρουσα συζήτηση πάνω στο θέμα των πνευματικών δικαιωμέτων έχει όλο και περισσότερους λόγους ν' ανοίξει κάθε φορά που εξελίσσεται η τεχνολογία κι η ανθρώπινη γνώση αλυσοδένεται από χίλιες μεριές ώστε να μπορεί να συνεχίσει ν' αποτελεί αντικείμενο επικερδούς καπιταλιστικής εκμετάλλευσης.

Είναι σαφές πως δε θα μπορούσαμε να κάνουμε σ' ένα απλό post μια τέτοια κουβέντα, αλλά μπορούμε να δώσουμε ένα πολύπλευρο ερέθισμα προς αυτήν με αφορμή τη σημερινή απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου των ΗΠΑ για την υπόθεση Monsanto - Vernon Bowman:
~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~
Κατ' αρχάς, ένα μεγάλο ζήτημα με τις καλλιέργειες μεταλλαγμένων προϊόντων είναι το εξής: είναι πολύ εύκολο, με το δυνατό αέρα ή με διάφορα ζώα να "μολυνθούν" γειτονικές ομοειδείς καλλιέργειες με μεταλλαγμένους σπόρους. Σχεδόν πάντα είναι πρακτικά αδύνατο αν διαπιστωθεί μια τέτοια επιμόλυνση πριν τη συγκομιδή, καθώς οι όποιοι έλεγχοι για γενετικά μεταλλαγμένες προσμίξεις είναι σχεδιασμένες για να γίνονται με αυτόματο τρόπο στο προϊόν της σοδειάς.

Το ζήτημα της δικαστικής διαμάχης όμως δεν ήταν πάνω στην ίδια τη μόλυνση, αντιθέτως μάλιστα!Ας ξεκινήσουμε την εξιστόρηση αυτής της ενδιαφέρουσας υπόθεσης:

Ο αγρότης Vernon Bowman είχε αγοράσει από σιταποθήκη μίγμα σπόρων για τη σοδειά του (Roundup Ready). Το(τα) χωράφι(α) απ' όπου προήλθε το μείγμα είχαν υποστεί επιμόλυνση από γενετικά μεταλλαγμένους σπόρους του κολοσσού Mensanto, με αποτέλεσμα να υπάρχει ένα μικρό ποσοστό μεταλλαγμένων σπόρων μεταξύ αυτών, οι οποίοι και φύτρωσαν κανονικά.

Κι εδώ φτάνουμε στην καρδιά της δικαστικής διαμάχης. Εκ των προτέρων, ας σπάσουμε τη φούσκα αισιοδοξίας όσων θα ήθελαν να δουν τη Monsanto στο σκαμνί για την επιμόλυνση που προκλήθηκε από σπόρους της και ξέφυγε από τον έλεγχο - υπόλογος ήταν ο ίδιος ο αγρότης ως εξής:
  1. Το γενετικό υλικό (DNA) των σπόρων ήταν κατοχυρωμένο ως "πνευματική ιδιοκτησία" της Monsanto.
  2. Η κατοχύρωση επέτρεπε σε κάποιον αγρότη να επωφεληθεί από τη συγκομιδή σοδειάς που περιέχει επιμολυνση από άλλη, γενετικά τροποποιημένη σοδειά (τεχνικώς, "σοδειά από σπόρους δεύτερης γενιάς").
  3. Κατά τους ισχυρισμούς της εταιρείας όμως, δεν πρέπει να του επιτρέπεται όμως να χρησιμοποιήσει σπόρους από τα φυτά δεύτερης γενιάς, εξ' ου κι η δίωξη εναντίον του αγρότη κι η καταδίκη του.
Εδώ βρίσκεται το ζουμί της υπόθεσης, το σκεπτικό της απόφασης-καταδίκης:

Καθώς το DNA των συγκεκριμένων φυτών αποτελεί "πνευματική ιδιοκτησία" της Monsanto, οι σπόροι δεύτερης γενιάς αποτελούν "μη εξουσιοδοτημένη αντιγραφή πνευματικής ιδιοκτησίας της Monsanto"(!).

Απαιτεί δηλαδή η εταιρεία χρηματική αποζημίωση επειδή μέρος της σοδειάς του συγκεκριμένου αγρότη, παρ' όλο που έχει προκύψει από επιμόλυνση, περιέχει πληροφορία (το DNA των σπόρων) που είναι κατοχυρωμένη ως πνευματική ιδιοκτησία μιας εταιρείας (της Monsanto).

Είναι ένα από τα πιο κομψά παραδείγματα του σε τί τερατογενέσεις (pun intended) καταλήγει η καπιταλιστική οικονομία στην προσπάθειά της να εντάξει κάθε ανθρώπινη δραστηριότητα και μορφή πληροφορία στην επικερδή για τους λίγους διαδικασία αξιοποίησης. Άλλη μια ευκαιρία τροφής για σκέψη και καυσίμου για δράση.

Τρίτη, 14 Μαΐου 2013

Ανακοίνωση της ΕΑΑΚ για την απεργία των καθηγητών


Προσπαθώντας να φανεί συνεπής στις υποχρεώσεις που έχει απέναντι στο κεφάλαιο και την ΕΕ, η Κυβέρνηση ανοίγει ένα νέο  κύκλο επιθέσεων κατά των εργαζομένων και των δικαιωμάτων τους, που στο επίκεντρο του έχει την επίθεση κατά της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης. Έχοντας καταργήσει εκατοντάδες σχολεία σε όλη τη χώρα μέσα από συγχωνεύσεις, έχοντας αυξήσει τον αριθμό των μαθητών ανά τμήμα και με την απόλυση πάνω από 10.000 αναπληρωτών καθηγητών από το νέο έτος, η Κυβέρνηση προχωράει στην πλήρη αποσάρθρωση της Β' Bάθμιας εκπαίδευσης. Κυρίαρχα και σε πρώτη φάση, στο στόχαστρο τους μπαίνουν οι καθηγητές  μέσα από τις υποχρεωτικές μεταθέσεις τους και την αύξηση του ωραρίου τους η οποία τελικά θα οδηγήσει σε ''υπεράριθμους''. Κάτι τέτοιο, σύμφωνα με το λεξιλόγιο της Τρόικας, θα σημάνει επιπλέον 10.000 απολύσεις και πάγωμα επ’ αόριστον των διορισμών νέων καθηγητών.

Η συγκυβέρνηση του Σαμαρά ελπίζει ότι θα γλυτώσει τον λαϊκό ξεσηκωμό ενεργοποιώντας τους κοινωνικούς αυτοματισμούς, προσπαθώντας δηλαδή να κάνει τα διάφορα λαϊκά στρώματα και τους εργαζομένους να φαγωθούν μεταξύ τους. Χαρακτηριστική και αποκαλυπτική αυτής ακριβώς της τακτικής, είναι η χρονική περίοδος που επέλεξε η κυβέρνηση για να εξαπολύσει αυτήν την επίθεση καθώς από την μία, ποντάρει  στο ότι η επικείμενη λήξη της σχολικής περιόδου  και οι καλοκαιρινές διακοπές θα αποσυγκροτήσουν τις κινητοποιήσεις των εκπαιδευτικών και από την άλλη ελπίζει ότι μέσα από την καταστροφολογία για την διεξαγωγή των Πανελλαδικών εξετάσεων, οι εκπαιδευτικοί θα κρεμαστούν ή θα λιθοβοληθούν σε κάποια κεντρική πλατεία από τα υπόλοιπα θύματα της μνημονιακής πολιτικής, αντιμετωπίζοντας  βαρύτατες κατηγορίες για «συντεχνειακό και επιβλαβή για το κοινό καλό αγώνα». Αυτή την τακτική έρχονται να υπηρετήσουν όταν προσπαθούν μέσα από τα δελτία των 8, τις σάπιες φυλλάδες του lifestyle και διάφορους άλλους μιντιακούς υπαλλήλους, να μας πείσουν ότι η διεξαγωγή των Πανελλαδικών αποτελεί ''δημόσιο συμφέρον'' και  μάλιστα  ότι αυτό πρέπει να υπηρετηθεί με κάθε τρόπο, μιλώντας έτσι για επίταξη των εκπαιδευτικών πριν καν ανακοινωθεί η απεργία τους. Απειλούν, με λίγα λόγια, ότι αν οι εργαζόμενοι αντιδράσουν στις απολύσεις τους, θα τους απολύσουν.

Όσοι όμως έχουμε νιώσει στο πετσί μας την λιτότητα που επιβάλει η πολιτικής της Κυβέρνησης, της ΕΕ και του ΔΝΤ, πρέπει να γνωρίζουμε καλύτερα. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι για όλο και περισσότερα παιδιά, οι Πανελλαδικές εξετάσεις θα εμποδίζονται όσο δεν θα υπάρχουν σχολεία, καθηγητές, ολιγομελείς τάξεις και θέρμανση στις αίθουσες. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ομαλή διεξαγωγή των Πανελλαδικών δεν θα λύσει το πρόβλημα της μείωσης των εισακτέων, μετά την κατάργηση μιας σειράς σχολών από το σχέδιο Αθηνά. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι η ομαλή διεξαγωγή των Πανελλαδικών δεν θα μειώσει την ανεργία στους νέους που φτάνει το 64%, δεν θα αυξήσει τους μισθούς των 400 ευρώ, δεν θα δώσει τις θέσεις εργασίας στους γονείς, δεν θα βάλει φρένο στις αυτοκτονίες. Όσοι  έχουμε νιώσει στο πετσί μας την λιτότητα, πρέπει να γνωρίζουμε ότι για όλους τους μαθητές (και όχι μόνο τους τελειόφοιτους) το πιο χρήσιμο μάθημα που μπορούν να πάρουν από τους καθηγητές τους είναι το πώς να περπατάνε με το κεφάλι ψηλά. Πρέπει να γνωρίζουμε ότι αν οι καθηγητές χάσουν, υποχωρεί ο λαός και προπορεύονται η τρομοκρατία και οι απειλές. Πρέπει τέλος να γνωρίζουμε ότι αυτό που η κυβέρνηση φοβάται πραγματικά είναι το ότι ο αγώνας των εκπαιδευτικών μπορεί να αποτελέσει την σπίθα για να ξεσπάσουν πλατιοί και ενοποιημένοι εργατικοί και λαϊκοί αγώνες που θα βάλουν τέλος στα μνημόνια, την κυβέρνηση και την πολιτική της.

Τώρα δεν είναι καιρός να παίρνουμε αποφάσεις με βάση τους φόβους μας και με βάση αυτά που έχουμε να χάσουμε, αλλά με βάση τους φόβους του αντιπάλου μας και αυτών που έχουμε να κερδίσουμε. Στον πόλεμο που έχει κηρυχτεί, η πάλη των φοιτητών σε ΑΕΙ – ΤΕΙ για εργασία με δικαιώματα και αξιοπρέπεια για όλους, η πάλη κατά του ν. Διαμαντοπούλου, των Συμβουλίων Ιδρύματος και του σχ. Αθηνά, είναι στο ίδιο στρατόπεδο με τα συμφέροντα των εργαζομένων. Η θέση μας είναι με τους εργαζομένους της Β' βάθμιας εκπαίδευσης όπως είναι και με τους εργαζομένους της ΜΕΒΓΑΛ που είναι 4 μήνες απλήρωτοι και τώρα μπαίνουν στην 3η εβδομάδα απεργίας. Η θέση μας και οι ανάγκες μας βρίσκονται μαζί τους και εκεί ακριβώς θα φροντίσουμε να είμαστε όλες τις επόμενες ημέρες. Στο δρόμο και όπου αλλού χρειαστεί για να σπάσουμε την τρομοκρατία, την επιστράτευση και την επίταξη.

  • Όλοι στην κινητοποίηση στα γραφεία της ΟΛΜΕ (Φιλελλήνων, στο Σύνταγμα) τη Δευτέρα 13/5 στις 7.00 μμ.

Ενιαία Ανεξάρτητη Αριστερή Κίνηση ΑΕΙ-ΤΕΙ

Δευτέρα, 13 Μαΐου 2013

Να απεργήσουν τώρα καθηγητές, μαθητές, γονείς και κοινωνία!



Ο κόσμος το έχει καταλάβει. Ο πανικός στην κυβέρνηση και στα γραφεία των πουλημένων μεγαλοδημοσιογράφων δεν είναι τυχαίος. Αυτή η απεργία των καθηγητών μπορεί να γίνει η αρχή για τον πανεργατικό ξεσηκωμό και την ανατροπή του μνημονίου. Η μάχη έχει ξεφύγει από τα πλαίσια της εκπαίδευσης και μπορεί να οδηγήσει σε γενική απεργία και ανατροπή της κυβέρνησης.


Διαβάστε το πλήρες κείμενο

Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Αυτοί που τάχα νοιάζονται για τους μαθητές μας

«Ωδή στα παπαγαλάκια»

Αυτοί που αφορίζουν τους καθηγητές και τάχα νοιάζονται για τους μαθητές μας,

ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν η κυβέρνηση άφηνε τα σχολεία χωρίς καθηγητές, τους μαθητές χωρίς βιβλία,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν παιδιά μεταφέρονταν σε καρότσες αγροτικών από γονείς για να πάνε στο σχολείο γιατί δεν γινόταν η δωρεάν μεταφορά των μαθητών,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν χρόνια ολόκληρα μαθητές περνούσαν τα σχολική τους ζωή σε διαλυμένες λυόμενες αίθουσες, στη διπλοβάρδια, σε ακατάλληλα κτίρια,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν οι αποσπάσεις ημετέρων σε γραφεία άσχετα με την εκπαίδευση δημιουργούσαν κενά εκπαιδευτικών στα σχολεία,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν το υπουργείο παραδεχόταν ότι ακόμα και τώρα στη λήξη του διδακτικού έτους οι μαθητές μας κάνουν λιγότερες από τις προβλεπόμενες ώρες σε κάποια μαθήματα γιατί «αδυνατεί» να προσλάβει αναπληρωτές,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ  όταν οι γονείς αναγκάζονταν να δίνουν χρήματα για πετρέλαιο στα σχολεία των παιδιών τους, αφού η κυβέρνηση έχει πετσοκόψει κατά 60% τα λειτουργικά έξοδα των σχολείων,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ  όταν η πρόσθετη διδακτική στήριξη, η ενισχυτική διδασκαλία, οι σχολικές βιβλιοθήκες σταμάτησαν να λειτουργούν επειδή αυτό προτάσσει η δημοσιονομική προσαρμογή,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν τα αθλητικά σχολεία καταργήθηκαν «εν μία νυκτί» αλλά τιμούν στα κανάλια  τους ολυμπιακούς αγώνες  του εμπορίου και του ντόπινγκ,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν όλα  τα μουσικά σχολεία της χώρας υπολειτουργούν, χωρίς εκπαιδευτικούς μουσικούς αλλά  χαιρετίζουν τους «διάσημους» μουσικούς όταν φέρνουν νούμερα στα κανάλια τους,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν χίλια σχολεία συγχωνεύονταν-έκλειναν, αναγκάζοντας μαθητές και μαθήτριες να ξυπνούν από τα χαράματα και να μετακινούνται σε μεγάλες αποστάσεις,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ όταν το υπουργείο ζητούσε να μετρηθούν με τον πήχη οι αίθουσες διδασκαλίας υπολογίζοντας  1,5 τ.μ ανά μαθητή δηλαδή λιγότερο από  ότι τα αμνοερίφια  σε στάβλισμα που είναι 2 τ.μ/ζώο, για να στοιβάξει περισσότερους μαθητές στις τάξεις.
ΔΕΝ ΜΙΛΗΣΑΝ  για τα συνεχώς αυξανόμενα κρούσματα υποσιτιζόμενων παιδιών στα σχολεία σαν αποτέλεσμα της μνημονιακής πολιτικής που διαλύει τις λαϊκές οικογένειες αλλά προβάλλουν τα συσσίτια με τα σάπια φρούτα του υπουργείου και τις φιέστες της Χρυσής Αυγής μόνο για έλληνες,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για  τη μεγάλη πλειοψηφία των εκπαιδευτικών που αφιερώνουν δεκάδες ώρες για μαθήματα αλληλεγγύης σε μαθητές ανεξαρτήτως θρησκείας, χρώματος και καταγωγής, για προγράμματα πολιτιστικά, περιβαλλοντικά, αγωγής υγείας, πέρα από το σχολικό ωράριο, για πρόβες τα απογεύματα, Σάββατο, Κυριακές  με μοναδική αμοιβή το χαμόγελο των μαθητών τους,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τους 12.000 αναπληρωτές  εκπαιδευτικούς που σε ένα μήνα από τώρα  θα γίνουν άνεργοι αορίστου χρόνου παρότι για σειρά ετών όργωναν απ’ άκρο σ’ άκρο την Ελλάδα, καλύπτοντας πάγιες ανάγκες του δημόσιου σχολείου,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τους 10.000 μόνιμους εκπαιδευτικούς που  τεχνητά θα χαρακτηριστούν πλεονάζοντες από την αύξηση του ωραρίου, θα μετατεθούν βίαια σε οποιοδήποτε μέρος της χώρας  εγκαταλείποντας την οικογένεια τους και θα αποτελέσουν τη μαγιά για τις επόμενες απολύσεις του κυρίου Μανιτάκη,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τις απολύσεις, την ανθρωποφαγία, τον ατομικισμό και τη χειραγώγηση που κρύβονται πίσω από την αξιολόγηση αλλά με συντονισμένη ιδεολογική ρύπανση προετοιμάζουν την κοινή γνώμη για το νέο σχολείο της αγοράς,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τη στημένη βιομηχανία επιόρκων που εξυπηρετούν το μοντέλο άμεσων απολύσεων της τρόικας  θέτοντας  σε «αυτοδίκαιη» αργία εκπ/κούς, δημιουργώντας κλίμα τρομοκρατίας  και στερώντας κάθε δικαίωμα υπεράσπισης της αξιοπρέπειάς μας,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για την έκθεση της  UNESCO που αντιστοιχίζει 1 ώρα διδακτικού έργου ενός καθηγητή με 4 ώρες εργασίας γραφείου, ούτε ότι  στην Ελλάδα το διδακτικό ωράριο είναι στον ευρωπαϊκό μέσο όρο,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για την διδακτική προετοιμασία που απαιτείται, τη διόρθωση γραπτών, τις εφημερίες, τη διοικητική και γραμματειακή υποστήριξη, τους πολλαπλούς ρόλους που αναλαμβάνουμε στο σχολείο ελλείψει εξειδικευμένου προσωπικού,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τους μισθούς της ντροπής  όταν  ο κατώτατος μισθός του έλληνα καθηγητή είναι το 19% του αντίστοιχου Λουξεμβούργιου, το 31% του Γερμανού ή το 45% του Ισπανού,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τις  δαπάνες για τη δημόσια παιδεία που θα φτάσουν να είναι μόλις το 2,23 % του ΑΕΠ ποσοστό χαμηλότερο και από χώρες της υποσαχάριας Αφρικής,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ για τις πανελλαδικές εξετάσεις της ανεργίας που καταδικάζουν άμεσα  όλους τους αποφοίτους των καθηγητικών σχολών σε ισόβια ανεργία  αλλά και συνολικά τους νέους επιστήμονες σε μαζική μετανάστευση,
ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ τέλος για όλα αυτά που ψηφίστηκαν στα μνημόνια της ντροπής που καταδικάζουν τη νέα γενιά που τάχα υπερασπίζονται, σε μισθούς κάτω από 450 ευρώ, με ατομικές συμβάσεις εργασίας, σε ένα εφιαλτικό μέλλον.

Για όλα αυτά ΔΕ ΜΙΛΗΣΑΝ και ούτε θα μιλήσουν ποτέ ξεκάθαρα, οι ακριβοπληρωμένοι υπάλληλοι των καναλαρχών–εργολάβων-τραπεζιτών-εφοπλιστών. Όταν αναγκάζονται να  μας δώσουν βήμα στα κανάλια τους, θα πνίξουν έντεχνα τις φωνές μας μέσα στη στημένη αρένα του σύγχρονου τηλεοπτικού «διαλόγου», για να απομείνει μόνο η δική τους φωνή, αυτή του ιεροεξεταστή για την αναγγελία της προαποφασισμένης καταδικαστικής απόφασης… Όποιοι αντιστέκονται, αρνούνται το νέο μεσαίωνα των μνημονίων και διεκδικούν,  θα σπιλώνονται, θα λοιδορούνται, θα τσακίζονται. Οι εργαζόμενοι στους ΟΤΑ, στο μετρό, οι χαλυβουργοί, οι ναυτεργάτες, οι καθηγητές. Έχει αρχίσει λοιπόν συντονισμένα ο κοινωνικός κανιβαλισμός, θα κράζουν τα παπαγαλάκια στα δελτία των οκτώ των παράνομων καναλιών τους, θα πετούν λάσπη από τα ραδιόφωνά τους, θα στάζουν χολή οι πένες στις παλιοφυλλάδες τους. Όπλο τους η επικοινωνία, όπλο δικό μας να είναι η κοινωνία.

Όταν το δημόσιο σχολείο κατεδαφίζεται δεν υπάρχουν περιθώρια ανοχής. Δεν επιλέξαμε εμείς το χρόνο των αναγκαίων απεργιακών κινητοποιήσεων αλλά η κυβέρνηση ποντάροντας στον εκβιασμό. Σε αυτή την κρίσιμη στιγμή θα πάρουμε την ευθύνη που μας αναλογεί και μ
ε θάρρος θα απαντήσουμε μαζικά στους δρόμους του αγώνα, μαζί με όλους αυτούς που δεν στρέφονται ενάντια στους άλλους εργαζόμενους αλλά σε όσους σπέρνουν τη φτώχεια με τις πολιτικές τους, με αυτούς που ακόμα πιστεύουν στη  δημόσια παιδεία και στο ρόλο του εκπαιδευτικού. Για ένα σχολείο πραγματικά δημόσιο και δωρεάν, με υψηλής ποιότητας μόρφωση για όλα τα παιδιά, με παιδαγωγική αξιοπρέπεια και σταθερή εργασία.

Γιαννόπουλος Γιάννης
Πρόεδρος της ΕΛΜΕ Ηλείας.